Ustawienia systemowe dla firm i klientów indywidualnych

Superwizja systemowa, superwizja zespołu

Superwizja systemowa

Psychoterapia powinna być superwizowana. Wynika to z faktu, że relacja terapeutyczna jest rzeczywistością bardzo skomplikowaną. Zawiera treści i procesy, których żaden terapeuta nie jest w stanie dostrzec w pełni.

Superwizja systemowa daje możliwość wejrzenia w nieświadome aspekty relacji terapeutycznej. Te niedostrzegane czynniki niejednokrotnie są tymi, które wyznaczają kierunek terapii. Bez ich rozpoznania może się okazać, że psychoterapia wcale nie zmierza w kierunku, który zakłada terapeuta. Jest to szczególnie ważne w przypadku psychoterapii wglądowych, takich jak psychoterapia psychodynamiczna.

Superwizja tego rodzaju umożliwia także przyjrzenie się samemu problemowi pacjenta / klienta. Obraz, jaki wówczas się wyłania, bywa zaskakujący dla terapeuty. Zawsze jednak ujawnia czynniki podstawowe w dynamice problemu. Ustawienie wskazuje zarazem dalszą drogę w terapii, następny krok, a czasem zmusza do rewizji dotychczasowego podejścia. Przy czym sprawy te stają się dla terapeuty jasne i oczywiste, nie ma tu mowy o „przekonywaniu” go.

Specyficzną cechą tego podejścia jest fakt, że już superwizja sama w sobie ma działanie rozwijające relację terapeutyczną oraz jest czynnikiem leczącym dla pacjenta. Jest to zapewne zadziwiające dla osób, które nie zetknęły się wcześniej z ustawieniami systemowymi. Są jednak inne, starsze kierunki, które bazują na podobnych efektach – można tu wymienić np. metodę obserwacji niemowląt Ester Bick, w ramach której zaobserwowano, że omówienie superwizyjne relacji matka – dziecko wpływa pozytywnie na tę relację (bez żadnej interwencji ze strony obserwatora). Jednak w ustawieniach systemowych korzysta się z tego efektu w sposób w pełni świadomy.

Supewizję systemową można stosować w przypadku każdej formy psychoterapii, szczególnie pomocna jest wobec terapii psychodynamicznej, rodzinnej oraz wszelkich form terapii uzależnień.

Superwizja zespołu (poradni, ośrodka)

Zespoły ludzkie często przeżywają kryzysy. Pojawiają się nieporozumienia, brak właściwej komunikacji, podziały, defetyzm. W szczególnej formie zjawiska takie występują w zespołach i ośrodkach zajmujących się leczeniem. Dlaczego? Ponieważ w tych zespołach znaczenie czynników emocjonalnych jest szczególnie duże. Wynika to z faktu, że sama praca odbywa się „na emocjach” i „relacjach”. Ludzie, z którymi osoby leczące się kontaktują, wnoszą swoje sprawy i trudności. Przy czym najistotniejsze są tu czynniki nieświadome.

Ustawienia systemowe stanowią unikalną, niedostępną w ramach innych podejść, metodę pomagania w pracy zespołom ludzkim i instytucjom. W procesie pomocy można – w razie konieczności – wziąć pod uwagę nie tylko personel leczący, lecz także inne działy organizacji (ustawienia organizacyjne). Daje to możliwość wprowadzenia harmonii i współdziałania do całego jej systemu.

Bardzo ważne i praktycznie użyteczne jest to, że aby pomóc organizacji jako całości, nie trzeba angażować całego zespołu, wystarczy kilka osób, czasami nawet jedna.

Ponieważ metoda superwizji systemowej jest względnie nową metodą i nie wszyscy się z nią zetknęli, pierwsze spotkanie superwizyjne oferujemy gratis. Podejmiemy współpracę tylko wtedy, gdy osoby korzystające z superwizji będą zadowolone z jego przebiegu i efektów.